Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/950 E. 2026/4773 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2026/950
Karar No
2026/4773
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/436 E., 2025/557 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1-Temel cezada 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca artırım yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 12 ay hapis yerine 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

2-10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, eşyanın gümrüklenmiş değerinin hafif olması nedeniyle indirim uygulanmasına ilişkin bentte uygulanan maddenin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca artırım yapılmasına ilişkin bendinden "2 yıl" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 yıl 12 ay" ibaresinin eklenmesi, hükmün değer hafifliği nedeniyle indirim uygulanmasına ilişkin bendinden "3/22" ibaresinin çıkartılarak "3/23" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2026/950, K. 2026/4773, T. 21.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2026-950-e-2026-4773-k-a2850983711b