Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/2330 E. 2026/5383 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/242 E., 2021/347 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, ... İdaresi'nin katılma talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yargılama sonlandırılmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereğince, atılı kaçakçılık suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve katılma talebinde bulunan ... İdaresi'nin temyize hak ve yetkisi bulunduğu anlaşılmakla, anılan kurum vekili ile sanıklar ... ile ...'ün hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi ... İdaresi Vekilinin Suçta Kullanılan Nakil Aracının İadesine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, şikâyetçi ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. Şikâyetçi ... İdaresi Vekilinin Münhasıran Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz İstemi ile Sanıklar ... ile ...'ün Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıkların adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas mahkûmiyetlerinin bulunduğu anlaşılmış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır. Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa'nın 141/3. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 34., 230. ve 289/9. maddesinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanıkların leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması, sanıkların savunmalarına neden itibar edilmediğinin denetime imkan verecek şekilde açıklanması, sübutu kabul edilen ve suç oluşturan eylemlerin belirlenmesi ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, Mahkemece dosya kapsamında sanıkların savunmaları ile ilgisi bulunmayan savunmalardan bahsedilmek suretiyle hüküm kurulması,

2. Suç tarihi, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın üzerine atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olması nedeniyle atılı eylemin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla 3/5., 3/10. ve 3/23. maddeleri kapsamında bulunduğu gözetilerek, sanığın sonuç ceza itibarıyla lehine olan anılan Kanun hükümlerine göre cezalandırılması ve karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 56 07... /18. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra somut olaya tatbiki mümkün olmayan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3. Suç tarihinde ele geçen eşyanın gümrüklenmiş değerinin Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre "pek hafif" değer aralığında olduğu, yerel mahkemece de "pek hafif" değerde kabul edildiği halde, 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir" şeklindeki düzenleme uyarınca sanıkların cezasında 1/2 ilâ 2/3 oranında indirim uygulanması gerekirken, 1/3 oranında indirim uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

4. 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3. maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, sanıklara soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak etkin pişmanlık ihataratı yapılmadığı gözetilerek, 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi kapsamında gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemeleri halinde cezalarında 1/2 oranında indirim uygulanacağının bildirilmesi gerekirken, sanıklara usulüne uygun şekilde yasal ihtarat yapılmadan hüküm kurulması,

5. Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.05.2017 tarihli, 2015/7-389 Esas, 2017/272 Karar sayılı ve 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 17.12.2013, iddianame düzenlenme tarihinin 21.01.2014 olduğu, Sanık ...'in daha önce temyiz edilmeksizin kesinleşen ve sonrasında 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da sanık lehine yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlanmasına karar verilerek Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/462 Esas, 2021/656 Karar sayılı itirazın reddi ile kesinleşen dosyasında suç tarihinin 14.12.2013, iddianame düzenlenme tarihinin ise 26.12.2013 olduğu anlaşılmakla, Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, kesinleşen dosyanın aslının ya da onaylı örneğinin dosya arasına alınması, eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde kesinleşen karar yönünden mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekliliği,

6. Suçtan zarar gören ... İdaresi vekilinin 17.12.2014 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu, Mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7. Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ... ile ...'ün temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 30.04.2026 tarihinde karar verildi. KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanıklar ... ve ... ile katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun ... İdaresinin temyizinin müsadere ve vekalet ücretiyle sınırlı olduğuna ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki; Temyiz dilekçesine göre, ... İdaresinin temyizi hükmün tamamını kapsamakta olup, Dairece temyiz incelemesi sanıklar yönünden kurulan hükümlerin tamamına yönelik yapılmalıdır. İdarenin temyiz dilekçesinde, sanıkların ismi ile kararın esas ve karar numarası yazılarak mahkeme kararının temyizen bozulması talep edilmiştir. Metin kısmında vekalet ücreti ile suçta kullanılan aracın müsaderesiyle ilgili açıklamalar yapılmış ise de sonuç ve istem kısmında aynen “Yukarda açıklanan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle, Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve E. 2020/242, K: 2022/364 sayılı kararına karşı temyiz başvurumuzun kabulü ile anılan kararın bozulmasına karar verilmesini vekaleten arz ve talep ederim.” beyanının yazılması karşısında, katılan ... İdaresi vekilinin iradesinin sanıklar hakkında kurulan hükmün tamamını temyiz etmek olduğu, dilekçenin sonuç kısmında kısmi temyizin bulunmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2026 tarih ve 2024/151 Esas, 2026/83 Karar sayılı ilamının da aynı yönde olması nedenleriyle, 4 sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden de suçun esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılması yerine, ... İdaresinin temyizini sadece vekalet ücreti ve müsadereye yönelik olduğu ve buna ilişkin hükmün temyiz incelemesine konu edilmesi yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 30.04.2026