Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2507 E. 2026/8338 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2507
- Karar No
- 2026/8338
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3127 E., 2023/4092 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın çelişki içermeyen tutarlı beyanlarına itibar edilmediğine, eksik araştırma yapıldığına, suçun hukukî nitelendirmesinin hatalı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri ile takdirî indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanık ...'ın temyiz isteminin, eylemden dolayı pişman olduğuna ve zararı gidermek istediğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, somut olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39. kapsamında değerlendirilebileceğine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2012 tarihli ve 2012/1135 Esas, 2012/1043 Karar sayılı; sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2017/1034 Esas, 2019/70 Karar sayılı ilâmlarında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanıkların ikinci kez mükerrir sayılmaları gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.