Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/804 E. 2026/1046 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/215 E., 2025/1486 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/387 E., 2021/800 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA Davacı vekili; şirketin iflas masasına kaydı talep edilen 3.108.000,00 USD tutarındaki alacağın iflas tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek 12.062.458,80 TL karşılığının sıra cetveline kaydının yapılması gerekirken haksız şekilde müflis bankanın faaliyet izninin kaldırıldığı tarihteki döviz kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek 9.502.088,40 TL olarak sıra cetveline kaydının yapıldığı, bakiye tutar 2.560.370,40 TL'nin reddedildiğini, iflas idaresinin kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek öncelikle müvekkili şirket mevduatlarının hakkaniyetle iadesi sağlanmak üzere 3.108.000,00 USD alacağının dava tarihindeki döviz kuru üzerinden, işlemiş faiz ve takip masrafları ile birlikte sıra cetveline kaydının yapılmasına, aksi kanaate varılması halinde müvekkili şirketin reddedilen 2.560.370,40 TL'lik bakiye alacağının iflas masasına kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili; iflas tasfiyesinin fon tarafından verine getirildiğini, davacı şirketin müflis bankadan 12.062.458,80 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle İstanbul 1. İflas Müdürlüğü'nün 2017/14 İflas sayılı dosyasına 2544 kayıt numarasıyla alacak kayıt talebinde bulunduğunu, inceleme neticesinde davacının hesabında 3.108.000,00 USD (müflis bankanın faaliyet izninin kaldırıldığı 22.07.2016 tarihli TCMB USD alış kuru 3,0573) olmak üzere toplam alacak tutarı 9.502.088,40 TL olarak sıra cetveline yazılmasına karar verildiğini, müvekkili müflis bankanın harçtan muaf olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iflas halinde döviz cinsinden olan alacakların iflas tarihinde geçerli TCMB efektif satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilmesi gerektiği, avacının, iflas tarihi itibari ile alacağının tespiti için aldırılan bilirkişi raporunda 16.11.2017 iflas tarihi itibari ile TCMB'nin belirlediği 1 USD efektif satış kuru = 3,8964 ₺ belirlenen kurdan davacının alacağı olan 3.108.000,00-USD'nin ₺ karşılığının 12.110.011,20 ₺ olduğu, iflas idaresince kabul edilen 9.502.088,40 ₺'nin mahsubu ile bakiye 2.607.922,80-₺ alacağın mevcut olduğu, davacı tarafın ise dava dilekçesinde 2.560.370,40-₺ bakiye alacağın kayıt kabulünü talep ettiği gerekçesiyle taleple bağlılık ilkesi gereği 2.560.370,40 ₺'lik alacağın ... Katılım Bankası A.Ş'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece yabancı para alacaklarına ilişkin fon kurulu kararının bağlayıcı olduğu göz ardı edilerek hüküm verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yabancı para alacaklarına ilişkin olarak hangi tarihteki kurun gözetileceği hususu, 10.05.2018 tarihli 2018/260 Sayılı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Fon Kurulu Kararı ile belirlenmiş olup, müvekkili İflas idaresi tarafından bu doğrultuda işlemler yapıldığını, ilk derece mahkemesinin Sigortaya Tabi Mevduat Ve Katılım Fonları İle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunca Tahsil Olunacak Primlere Dair Yönetmelik hükümlerini göz önüne almadan hüküm tesis ettiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.