Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1739 E. 2026/1984 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1739
Karar No
2026/1984
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1461 E., 2026/292 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2023/1 E., 2024/559 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı konkordato talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP Konkordato talep eden vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin turizm sektöründe faaliyet gösterdiğini, pandemi nedeniyle sektörde ciddi daralma görüldüğünü, borçlarını ödeme güçlüğü içine düştüklerini, sunulan konkordato projesinin tasdiki halinde borçların ödeneceğini ileri sürerek konkordato projesinin tasdikini talep etmiştir.

II. CEVAP Alacaklılar vekilleri tarafından sunulan müdahale dilekçelerinde; bir kısım alacaklılar taleplerin reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konkordato talep eden şirketin konkordatoya tabi borçlarının 2 yıl (24 ay) ödemesiz dönemden sonra 36 ay eşit taksitte ödeme teklifinde bulunduğu, tasdik kararı verilmesinden sonra uzun bir süre ödemesiz dönemin kabul ediliyor olması tedbirlerin bu süre kadar uzamasına sebep olacağı, böyle bir sonucun kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği, İİK'nın 305/1/b maddesine göre konkordato projesinin tasdiki için teklif edilen tutarın borçlunun kaynakları ile orantılı olması gerektiği, konkordato talep eden şirketin borca batık olmadığı da dikkate alındığında ödeme teklifindeki vade oranının kaynakları ile orantılı olmadığı gerekçesiyle talep eden şirketin konkordato tasdik talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde konkordato talep eden vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Konkordato talep eden vekili temyiz dilekçesinde; mahkemelerin konkordato projelerini, yalnızca bilanço aktif ve pasif oranlarına veya tek dönemli ciro, zarar verilerine göre değerlendirmelerinin doğru olmadığını, konkordato projesinin nakit akım projeksiyonu, alacakların tahsil kabiliyeti, şirket faaliyet planı, varlıkların likiditesi, finansman imkânları ve piyasa şartları ile birlikte ele alınması gerktiğini, mahkemece sunulan proje kapsam ve içerik itibariyle denetime elverişli biçimde incelemeden yalnızca ödemesiz dönemin uzunluğu ve malvarlığının yeterliliği sebepleriyle taleplerinin reddedildiğini, usule uygun ve somut bir değerlendirme yapılmadığını, mahkemenin ek rapor alma, bilirkişi incelemesi yaptırma ve şirket temsilcisini dinleme yükümlülüğü altında olduğunu, kamu yararı ve piyasa istikrarı ilkeleri gözetilmeden verilen kararın bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Talep, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve istemci şirketin borca batık olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, konkordato talep eden vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2026/1739, K. 2026/1984, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-hukuk-dairesi-2026-1739-e-2026-1984-k-1625af8a155c