Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/3022 E. 2026/2251 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/3022
- Karar No
- 2026/2251
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/465 E., 2025/715 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/489 E., 2022/812 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında “Taşeron Tarafından Temin Edilen Trafonun Kurulması ve İç Teçhizatının Onaylı Projesine Göre Montajının Yapılması ve İlgili Kurumdan Kabulünün Yaptırılıp Enerjiye Açılması” konulu 08.07.2019 tarihli sözleşme akdedildiğini, sözleşmede işin bedelinin 90.000,00 TL+ KDV olarak belirlendiğini, müvekkilinin, sözleşme ile taahhüt altına alınan işi sözleşmeye, projeye, detaylara, teknik şartnamelere uygun olarak yerine getirdiğini ve geçici kabulünün yapıldığını, müvekkiline hak ettiği 90.000,00 TL+KDV bedelinin davalı tarafça ödenmediğini belirterek, 106.200,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin 8. maddesinde işin süresinin 30 gün olarak düzenlenmiş olduğunu, davacı taşeronun yaklaşık 30 gün geciktiğini, taahhüt ettiği sürede beton santraline enerji alınamaması nedeniyle beton santralinin jeneratör ile faaliyetine devam etmek zorunda kaldığını, bu sürede santral jeneratörü için motorin alınmak zorunda kalındığını, davacının kusuru nedeniyle de harcanan motorin bedelinin taşerona yansıtılacak olduğunu, sözleşmenin 10. maddesinde de teminat ve cezaların düzenlendiğini, iş bu maddede "Taşeronun yükümlülüklerini kısmen veya tamamen hiç veya gereği gibi yerine getirememesi halinde, şirket tarafından kendisi veya üçüncü şahıslara yaptırılarak bedeli taşeron tarafından ödenir. İşin süresinde tamamlanmaması ve kabule uygun olarak şirkete teslim edilmemesi durumunda gecikilen her gün için taşerona 5.000,00 TL gecikme cezası uygulanacaktır. Bu tür durumlarda şirket bu tür temin ve/veya gecikme cezası bedellerini, taşeronun teminatlarından ve/veya sair hak ve alacaklarından doğrudan doğruya kesmek ve tahsil etmek hak ve yetkisine sahiptir" denildiğini, sözleşmeye göre sözleşme ve iş yeri teslim tarihinin 08.07.2019 olduğunu, iş bitim tarihinin 07.08.2019 olması gerekirken sözleşme konusu işlerin 06.09.2019 tarihinde bitirildiğini, geciken her gün için 5.000,00 TL gecikme cezası uygulandığından ve 30 gün gecikme yaşandığından 30... .000,00 = 150.000,00 TL gecikme cezası uygulandığını, taahhüt edilen sürede enerji alınamaması sebebiyle beton santrali için alınan mazot bedelinin, Ağustos-Eylül 2019 aylarında toplam 20.152,91 TL olduğunu ve bu bedelin de davacıya yansıtıldığını, bu açıklamalar doğrultusunda davacının alacağının bulunmadığını ve müvekkili şirketin alacaklı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davalının cevap dilekçesinde ileri sürdüğü üzere davacının işi süresinde tamamlaması sebebiyle uygulanan gecikme cezasının sözleşmenin 10. maddesinde belirtilen cezai şart bedeline ilişkin olduğu, sözleşme hükmüne göre tarafların ifaya eklenen cezai şart kararlaştırdıkları, TBK'nın 179. maddesinde düzenlenen cezai şartın talep edilebilmesi için, alacaklının ya ifayı kabul etmeden ya da en geç ifa sırasında, ifaya eklenen cezayı da talep etmesi veya ifayı kabul ederken cezai şartı talep hakkını saklı tuttuğuna ilişkin ihtirazi kayıt ileri sürmesi gerekeceği, alacaklının cezai şartı talep hakkından vazgeçmediğine ilişkin ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin ifayı kabul etmesi durumunda kanun hükmü gereğince cezai şartı isteme hakkının son bulacağı, dosya kapsamı itibarıyla davalı tarafından konulan bu yönde bir itirazı kayda rastlanmadığı, davalının davacı alacağından cezai şart bedelinin mahsup edilmesi talebinin yerinde olmadığı, davacının sözleşme gereğince edimlerini süresinde yerine getirip getirmediği bakımından dosya incelendiğinde, işin yer tesliminin sözleşme uyarınca 08.07.2019, işin bitim tarihinin ise 30 gün sonrası olan 07.08.2019 olarak belirlendiği, bilirkişi heyeti tarafından da isabetli olarak tespit edildiği üzere sözleşmenin 22.maddesi uyarınca işin tamamlandığı ve kabule uygun olarak davalıya teslim edildiği tarihin dava dışı Başkent Edaş'ın tespitiyle 15.08.2019 tarihi olduğu, davalı vekilinin işin teslim tarihi olarak belirtilen 06.09.2019 tarihinin geçici kabul tutanağına göre kabul kurulunun toplanma tarihi olduğu, bu tarihte tutanak tutulup hazırlandığı, işin fiilen teslim tarihi 15.08.2019 olduğundan, davalı vekilinin aksine itirazlarının yerinde olmadığı, davalının davacının işi süresinde tamamlamadığından ve beton santraline enerji sağlanamadığından santral jeneratörü için motorin alınmak zorunda kalındığını ileri sürdüğü, davalı vekilince cevap dilekçesinde bu savunmaya yer verildiğinden bilirkişilerce hesaplama yapılması ve istenilen belgelerin sunumu için davalı vekiline süre verildiği, trafo kurulumu ve montajı işinin gecikmesi sebebiyle davalının, santral jeneratörü için mazot alımı yapmak zorunda kalacağının açık olduğu, mahkemece bu noktada yapılacak işin, davalı vekilinin cevap dilekçesindeki itirazını dikkate alarak davalının bu nedenle uğradığı gerçek zararını tespit etmek olduğu, sunulan mazot fişleri ve şantiye alanıyla ilişkili olduğu anlaşılan elektrik faturaları ve bu faturalardaki tüketim miktarları gözetilerek işin 8 günlük gecikme karşılığı jeneratörün çalıştırılmasından kaynaklı davalının mevcut zararının yargısal denetime elverişli bilirkişi raporuna göre 8.340,71 TL olarak hesaplandığı, bu miktarın 106.200,00 TL olan davacı alacağından düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile; 97.859,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a.Davacı tarafın sözleşme süresi içerisinde işi teslim etmediğini, davacının sözleşme ile üstlendiği edimi süresinde tamamlayamadığının dava dosyasında mübrez Başkent EDAŞ' tan gelen müzekkere cevabıyla ispatlandığını,
b.Davacı şirketin sözleşme ile üstlendiği işi süresinde yapmadığını, işin kabulünün davalı şirket tarafından gerçekleştirilmediği ve taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi ile davalı şirkete cezai şart için doğrudan hakedişten kesinti yapma yetkisi verildiği nazara alındığında kararın hatalı ve hukuka aykırı olduğunun anlaşılacağını,
c.Mahkemece jenaratör yakıt masraflarına ilişkin olarak karar gerekçesinde işin teslim tarihinin hatalı şekilde 15.08.2019 kabul edilerek, gecikilen gün sayısının 8 gün olarak hesaplandığını ve bu gün sayısı üzerinden yakıt masrafı hesabı gerçekleştirildiğini, enerji alınamaması sebebiyle jeneratör kullanımı için 20.152,91TL yakıt tüketim bedelinin tenkis edilerek hesaplama yapılması gerektiğini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.