Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/3761 E. 2023/14909 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1900 E., 2020/13 K. SUÇ : Yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2017/353 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1900 Esas ve 2020/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Suçun unsularının oluşmadığına, 2. Suç kastının bulunmadığına, 3. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Mağdur ...'ın, diğer mağdur ... ile birlikte kendisine ait arabanın kapılarının açık ve kontak anahtarı üzerindeyken arızalı kornayı tamir ettikleri sırada sanığın gelip arabayı çalıştırdığı ve kendisine engel olmaya çalışan ...'ün üstüne doğru sürerek onu dizinden kasten yaraladıktan sonra arabayla olay yerinde kaçtığı, devamında yol üzerinde park halinde duran başka bir araca çarparak durduğu ve yaya olarak kaza mahallini terk ettiği ve ihbar üzerine harekete geçen kolluk güçleri tarafından kovalamaca ile yakalandığı anlaşılmıştır. 2. Sanığın savunması, mağdur beyanları, kaza tespit tutanağı, adli muayene raporu ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dosya içerisinde mevcuttur. 3. Sanık savunmasının mağdur ... tarafından doğrulanmadığı anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak: 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde silahın tanımı yapılmış ve saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeylerinde silah olarak değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmiştir. Yağma suçunun temel şekli 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinde nitelikli halleri ise 149 uncu maddesinde düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre suçun silahla işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Somut olayda, sanığın arabayla kendisine engel olmaya çalışan ...'ün üstüne doğru bilerek ve istiyerek sürmek suretiyle dizinden kasten yaraladığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca yağma suçunu gerçekleştirmek için arabayı saldırı ve yaralama amacıyla kullanan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 148 inci maddesi ile uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Tekerrüre esas alınan ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin esas numarasının 2010/258 yerine 2010/528 olarak yazılması bozma nedeni olarak görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbu Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1900 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, Oy birliğiyle 04.12.2023 tarihinde karar verildi.