Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/9072 E. 2026/11737 K. – Vesayet
Konu: Vesayet
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/9072
- Karar No
- 2026/11737
- Karar Tarihi
- Konu
- Vesayet
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/415 Esas, 2026/559 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2025/23 Esas, 2025/33 Karar
Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı yapılan yargılamada, talep eden tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından 15.08.2025 tarihli 2025/23 Değişik İş , 2025/33 Karar sayılı kararıyla somut olayda; reddi hakim talep eden tarafından Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen beraat kararına uyulmayıp yok sayılması, vesayet dosyasının kapatılmayıp devam etmesinin hukuka aykırı olması iddiaları ile Hakim ...'nun reddi talep edilmekte ise de; hukuk usulünde yargılamaya hakim olan ilkeler 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 24 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan kanunun 32 nci maddesi gereğince yargılamayı, hakimin sevk ve idare edeceği, yargılama düzeninin bozulmaması için her türlü tedbiri alacağı düzenlenmiş, yine yargılama konusu iş 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun üçüncü kısmında düzenlenen vesayet konulu olup resen araştırma ilkesinin geçerli olduğu, bu kapsamda vesayet makamı resen araştırma yükümlülüğü altında olup, ihbar eden ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucu verilen kararın vesayet makamı yönünden bağlayıcı özellikte olmadığı ve yargılamayı sona erdirici özellik göstermediği nitekim ceza mahkemesinde suçun sübuta erip ermediğinin değerlendirildiği, kişinin vesayet altına alınması gerekip gerekmediğinin incelemesi Sulh Hukuk Mahkemesince resen araştırma ilkesi çerçevesinde yapıldığı, bu kapsamda raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesinin değerlendirmesi de resen araştırma ilkesinin ve yargılama sürecinin doğal sonucu olduğu, bu yönde kurulan ara kararların hakimin reddi sebebi olarak ileri sürülebilecek hususlardan olmadığı, sonuç olarak yapılan incelemede hakimin reddi hususunda 6100 Sayılı Kanunun 34 üncü ve 36 ncı maddelerinde açıkça belirtilen yasaklılık ve red sebeplerinin iş bu dosyada mevcut olmadığı, hakimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren bir sebebin de bulunmadığı gerekçeleriyle hakimin reddi talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2026 tarihli ve 2026/415 Esas, 2026/559 Karar sayılı kararı ile hakimin reddi için ileri sürülen hususların 6100 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı, mahkeme hakiminin tarafsızlığını yitirdiğine ilişkin iddianın somut delillere dayanmadığı, reddi hakim talebinde bulunan tarafça ileri sürülen iddiaların yargılama faaliyeti kapsamında kaldığı, yargı yolu aşamasında istinaf ya da temyiz nedeni olarak ileri sürülebileceği, davaya bakan hakimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren bir sebebin bulunmadığı, mercinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğu gerekçesiyle reddi hakim talep eden kısıtlı adayının istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 02.04.2026 tarihli ek kararıyla; kararın kesin olup temyizi kabil kararlardan olmadığı gerekçesiyle reddi hakim talebinde bulunanın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi'nin 02.04.2026 tarihli kararı talep eden tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 362 inci maddesi uyarınca hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.04.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.