Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2026/1456 E. 2026/11998 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1456
Karar No
2026/11998
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/877 Esas, 2025/2472 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 12. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/96 Esas, 2022/349 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin Bursa ili, Nilüfer ilçesi, ... Mahallesi, eski 4, 36, 37, 439, 440, 441 parsel sayılı taşınmazlarda hissedar olduklarını, dava konusu taşınmazlara davalı idarece usulüne uygun kamulaştırma işlemi yapılmadan fiilen el atıldığını ileri sürerek taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri 1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlarda davacı müvekkillerinin hissedar olduğunu, taşınmazlara davalı idare tarafından usulüne uygun kamulaştırma işlemi yapılmadan , fiilen el atıldığını, kamulaştırma tebligatlarının usulsüz tebligat niteliğinde olduğunu ve kamulaştırma işlemlerinin geçersiz olduğunu,Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/479 Esas ve 1990/581 Karar sayılı dosyası ile bedel arttırım davası açıldığından davalarının reddine karar verildiğini, ancak yerleşik Yargıtay 5.Hukuk Dairesi kararlarına göre dava konusu taşınmaza takdir edilen çekişmesiz kamulaştırma bedelinin ve bedel arttırım davası sonucu arttırılan bedelin davacıya ya da önceki maliklerine ödenip ödenmediği ve ödenmişse hangi tarihte ödendiğine ilişkin bilgi ve belgelerin davalı idarelerden ve ilgili bankalardan istenilmesi gerektiğini, davanın reddine karar verilmesinin kanuna ve usule aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) geçici 6.maddesi hükmüne göre mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekâlet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde 9.200 TL maktu vekâlet ücreti olarak belirlenmesi gerekirken hatalı olarak 1.000,00 TL olarak belirlendiğini, bu nedenle kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazlardan 4 ve 36 parsel için davacıların murisi ... Can'ın da aralarında bulunduğu diğer malikler tarafından Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/479 Esas sayılı dosyasında kamulaştırma bedelinin artırılması davasının açıldığı, Mahkemece 1990/581 Karar sayılı karar ile davanın kabul edildiği, 37 parselin Maliye Hazinesi tarafından maliklerinden satın alındığı ve daha sonra davalı üniversite adına tescil edildiği, davalının hazineden devir ile taşınmaza malik olduğu, 449, 4 40... numaralı parsellerin de davalı üniversite adına tapu kaydının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesinde ve davanın 1.000,00 TL üzerinden harçlandırıldığı ve ıslah yapılmadığı gözetildiğinde davalı lehine hükmedilecek vekâlet ücreti 1.000,00 TL'yi geçemeyeceğinden dava değeri kadar vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve istinafta ileri sürülmeyen sebeplerin temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceği kuralına göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2026/1456, K. 2026/11998, T. 24.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-hukuk-dairesi-2026-1456-e-2026-11998-k-3130e72f0acc