Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/14093 E. 2026/11156 K. – Hakimin Müdaha

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2073 Esas, 2025/378 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/1488 Esas, 2021/1403 Karar

Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Trabzon ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 8 13... parsel sayılı taşınmazda ... Mahallesi Cami Onarma ve Güzelleştirme Derneği'nin maliki olduğu 17 nolu bağımsız bölümde intifa hakkına atfen ikamet ettiğini, müvekkilinin ve bir kısım bağımsız bölüm maliklerinin dava konusu taşınmazın çatısı ile diğer ortak alanlarına ve iki adet aydınlığına ulaşılması, zamanında bakımlarının yapılması için uygun fiziki ortamın oluşturulması amacıyla tadilat projesi çizdirildiğini, yapılan projesinin onaylanması ve ilgili imalatın yapılabilmesi için ... Belediyesi'ne başvuruda bulunduklarını, ancak davalı kat maliklerinin kötü niyetli bir şekilde projeye muvafakat vermeye yanaşmadıklarından dolayı başvurularının sonuçsuz kaldığını belirterek davanın kabulü ile ... Belediye Başkanlığı'nın 14.09.2018 tarih ve ... nolu işlemine konu tadilat projesinin çatı/ortak alan tadilatının yapılmasına bu şekliyle muarazanın menine, projenin kararın eki sayılmasına karar verilmesini, adli yardımlı olarak talep etmiştir.

II. CEVAP Davalılar cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu anagayrimenkulun çatı kısmının bir kısım davalıların (15 numaralı) bağımsız bölümün içinden geçilerek ulaşımının mümkün olduğu, ana merdiven sahanlığının çatıya ulaşmadığı ve bu hususun mimari projede onaylanarak hayata geçirildiği, bu nedenle Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/880 Esas sayılı dosyasında verilen ve kesinleşen mahkeme kararında yılın belli haftalarında bakım ve onarım için çatıya çıkılmasına izin verildiği, davacının çizdirmiş olduğu mimari projede ise dış duvardan gemici merdiveni ile çatıya çıkışın sağlanmasının amaçlandığı, ancak alınan bilirkişi raporları ve daha önce verilen ve kesinleşen yargı kararlarıyla (Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/824 Esas) 15 nolu bağımsız bölümün mülkiyetinde bulunan terasın ve pencerelerin terasta bulunması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlali niteliğinde olabileceği, 15 numaralı bağımsız bölümün genel güvenliğini de tehlikeye sokabileceği, çatıya çıkılma sorununun daha önce verilen ve kesinleşen kararlarla çözüme kavuşturulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; üst kat malikinin evinden geçiş suretiyle çatıda tamir ve tadilat icra edilmesinin mümkün olmadığını, davacının yaşadığı bodrum katta olan evinin çatıda oluşan hasar ve diğerlerinin tamiratı ve tadilatının yapılamadığından yağmur sularından dolayı sürekli olarak zarar gördüğünü, evine sirayet eden zararlarla boğuştuğunu, yönetici izni ile çatıya çıkışın mümkün olmadığını, bina eski olduğundan usulünce seçilmiş ve mevcut bir yönetimin bulunmadığını, çatıya ulaşımın zorunlu olduğunu, alınan bilirkişi raporunun belediyede mevcut bina projesi, üst kat proje ve kayıtları irdelenmeden tanzim edildiğini, proje irdelenip sonrasında mevcut üst kat hali ile bina projesinin uyumlu olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, ayrıca proje ile ortak alan harici kullanım oluşmaksızın, kimsenin evinden geçiş ihtiyacı olmaksızın, hem kişilerin mahremiyetinin muhafazası hem de geçiş yapacak kişilerin ... ve güvenliğinin sağlanmasının tesis edileceğini, ortak alanların tamirat ve tadilatının hiçbir kayıt ve engel olmaksızın sağlanabileceğini, mülkiyet hakkı konusunda varsa kaygıların daireden çatıya açılan kapıda yoksa kilit mekanizması konulması, gerekirse dairenin çatı camlarında yoksa parmaklık vb. uygulanması suretiyle giderilebileceğini, davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu ana gayrimenkulün 28.08.1979 yılında onaylanan mimari projesinde çekme katın 15 nolu bağımsız bölüme dahil olduğu ve projesine uygun olduğu, bu hususta herhangi bir projeye aykırılığın bulunmadığı, mahkemesince kabul kararı verilmesi durumunda mimari proje değişikliği yapılacak olup, bunun tüm kat maliklerinin oybirliği ile yapacağı bir işlem olduğu, aksinin kabulü halinde kat maliklerinin iradesi yerine geçmek olacağından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ana taşınmazın çatı katına ulaşım sağlanması amacıyla mimari proje değişikliği yapılması hususunda hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

6100 sayılı Kanunun 339 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli yardımdan yararlanan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.