Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/7967 E. 2026/7348 K. – İcrai Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3244 Esas, 2024/3174 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2024 tarihli ve 2021/383 Esas, 2024/311 sayılı Kararı ile sanığın, zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 43/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 14.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf Sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/3244 Esas, 2024/3174 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılandan yalnızca vekalet ücreti ve dava masrafları için ücret aldığı gibi katılanın 11.12.2016 tarihli teminat için verdiğini iddia ettiği bedeli de 2018 yılı şubat ayında vekalet ücretine mahsuben aldığına, velayet davasını katılana önceki vekalet ücretlerini ödemediği takdirde açmayacağını söylemesi üzerine açmadığına, ilgili istinaf kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe "22.10.2020" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı şekilde "23.05.2019" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuştur. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanığın temyiz itirazları ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden de eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereğince İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.