Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/12336 E. 2026/6205 K. – Tefecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1370 Esas, 2024/2296 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ve 2021/297 Esas, 2024/49 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Katılanlar vekillerinin ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın istinaf talepleri üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde 18.09.2024 tarihli ve 2024/1370 Esas, 2024/2296 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 312 gün karşılığı 6.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Müvekkilinin parayı borç olarak ve tanıdığı ...'e verdiğine, diğer katılanlarla ilişkisi olmadığına, atılı suçun işlendiğine dair somut bir delil bulunmadığına, borçlar ödenmediği için müvekkilinin icra takibi başlattığına, taraflar arasında borçların ödenmesine ilişkin anlaşma yapıldığına ve aralarındaki ilişkinin borç ilişkisi olduğuna, İstinaf Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2026 tarihinde karar verildi.