Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/6943 E. 2026/8962 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/409 Esas, 2023/10 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, kooperatif ortakları olan ..., ..., ..., ... ve ...'un sanığa isnat olunan zimmet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre doğrudan zarar görmedikleri, bu itibarla kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme haklarının olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında Dairemizin 11.09.2019 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2023 tarihli ve 2019/409 Esas, 2023/10 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediği sabit olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Ödeme talimatındaki imzaların sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanık hakkında zincirleme zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinden usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Bozmaya uyularak, sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR 1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2)Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, hükümde O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2026 tarihinde karar verildi.