Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/25311 E. 2023/13765 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/897 E., 2021/1469 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü/İstinaf başvurusunun esastan reddi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.04.2012 tarihinde davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın yaya olarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan davacıya çarpması sonucu müvekkinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek 100,00 TL geçici iş görmezlik tazminatı ile 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 30.05.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile geçici iş görmezlik tazminatını 2.054,62 TL daha arttırarak toplam 2.154,62 TL geçici işgörmezlik tazminatı ile 100,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce sigorta şirketine eksik belge ile başvurulduğundan, usulüne uygun başvuru yapılmadığını, dolayısıyla dava şartının yerine getirilmediğini, davalı şirket sigortalısının kazada kusurunun olmadığını, davacının maluliyeti olup olmadığı varsa oranının belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 23.04.2012 tarihinde meydana gelen kazanın oluşumunda davacı yayanın %25 oranında tali kusurlu olduğu, sürücünün %75 oranında asli kusurlu olduğu, meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacının sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, kusur nispetinde 2.154,62 TL geçici iş göremezlik tazminatı hesaplandığı, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile, 2.154,62 TL tazminatın davalıdan tahsiline, alacağa 23.11.2016 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının meydana gelen trafik kazası nedeniyle ağır şekilde yaralandığını, özellikle psikolojik olarak çok etkilendiğini, davacı hakkında 04.12.2017 tarihinde düzenlenen Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Kurumu raporunda davacının geçirdiği kazaya dair sekel mahiyette arıza olmadığı ve 4 aya kadar iyileşme süresi tayin edildiğini, ancak bu raporu kabul etmediklerini, davacının kazadan psikolojik olarak etkilenmiş olmasının ve sağ kolunda ve bileğinde kalan arazın değerlendirilmediğini, oysa ki davacının günlük işlerini yapmakta dahi zorlandığını, sağ kolunu eskisi gibi kullanamadığını, bileğinin hareket kabiliyetini de büyük ölçüde kaybetmiş bulunduğunu, davacının ev hanımı olup en basit ev işlerinde dahi zorlandığını, psikolojik olarak çokça sarsıldığını, yerel mahkeme tarafından dosyada mübrez adli tıp raporuna yaptıkları itirazlarının dikkate alınmadığını, dosyanın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevki ile yeniden rapor alınması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının maluliyetine ilişkin raporun, davacının gerekli polikliniklerde muayenesi yapılıp tedavisinin tamamlandığı ve bittiği belirtilerek konusunda uzman sağlık kurulunca düzenlenmiş olmasına ve hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, maluliyete dair raporun mutlaka İstanbul ATK 3. İhtisas Dairesinden alınması gerektiği gibi bir zorunluluk bulunmamasına ve mahkemenin gerekçesine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacı yayanın yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, davacının kazadan kaynaklı sürekli iş göremezliğinin bulunmadığına ilişkin maluliyet raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir suretinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

19.12.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.