Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9879 E. 2026/9914 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1343 E. , 2024/1335 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğini, 3359 sayılı Kanun uyarınca artırım yapılmaması gerektiğini ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürerek hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde; Kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan "sağlık personeli" ile "yardımcı sağlık personeline" karşı görevleri sebebiyle işlenen ve anılan maddede sayılan suçlar yönünden uygulanabileceğinin belirtilmesi, ilgili mevzuat ve Sağlık Meslek Mensupları İle Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik (madde ek-2) uyarınca tıbbi sekreterlerin sağlık hizmetlerinde çalışan "diğer meslek mensupları" arasında sayılması karşısında, şartları oluşmadığı halde 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini " dışında isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının (3), (4) ve (5) numaralı bentlerinin çıkarılarak, (3) numaralı bent yerine "5237 sayılı TCK nun 62/2 maddesi gereğince cezanın faili üzerindeki getireceği olası etkileri sanık lehine takdiri hafifletici sebep kabul edilerek 5237 sayılı TCK nun 62/1 maddesi uyarınca cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 354 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" (4) numaralı bent yerine "Sanığa verilen 354 gün adli para cezasının TCK 52/2 madde uyarınca sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmek suretiyle sanığın 7.080 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.