Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10389 E. 2026/11387 K. – Göçmen Kaçakçıl

Konu: Göçmen Kaçakçılığı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/10389
Karar No
2026/11387
Karar Tarihi
Konu
Göçmen Kaçakçılığı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1187 E. , 2024/1033 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1-) 5237 sayılı Kanun'un 79. maddesinin birinci fıkrasında 7445 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 05.04.2023 tarihinde yürürlüğe girdiği ve incelemeye konu suç tarihinin 23.03.2023 olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-) Kabule göre de; a. 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve göçmen sayısının fazla oluşu dikkate alınıp sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b. Suçun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında tayin olunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesinin ilk cümlesi uyarınca artırıma gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, c. Sanığın sabıka kaydında yer alan açıklanması geri bırakılan hükümlerle ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemelerine ihbarda bulunulmaması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/10389, K. 2026/11387, T. 16.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-10389-e-2026-11387-k-6f90834997de