Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10379 E. 2026/12111 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2820 E., 2024/990 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; katılanın 23.05.2024 tarihli dilekçesinin temyiz istemi niteliğinde olmadığı, kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeyle usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, mesajların eleştiri niteliğinde olduğuna, haksız tahrikin varlığına, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin tatbikine, lehe hükümlerin uygulanması istemine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı, davaya konu mesajlara dair çıktılar ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmakla, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "05.12.2019 tarihli ilk hükümde adli para cezasının 24 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmesi ve hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından istinaf edilmesine karşın, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin bozma kararı sonrasında kazanılmış hak ilkesi gözetilmeyip, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline hükmedilerek, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesine aykırı davranılması" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararının altıncı parağrafında yer alan "10" ibaresi çıkarılarak yerine "24" sayısının yazılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adalar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.