Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2026/489 E. 2026/4199 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1693 E., 2025/2158 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Tüketici Mahkemesi SAYISI : 2021/73 E., 2022/178 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalılar ..... A.Ş., Yeni Yapı İnş. San.ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Dosya içeriğine göre kısmen kabul edilen ve davalılar vekilleri tarafından temyize konu edilen toplam miktar 35.000,00 TL olup 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ek madde 1/2 maddesi uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla, davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulü ile Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık; geç teslimden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 9.1.maddesinde düzenlenmiş %1 gecikme tazminatı hükmünün sözleşmenin feshi halinde ve davacı aleyhine uygulanabileceği, davacının geç teslim nedeniyle uğradığı zarar kapsamında kiraya/gecikme cezasına ilişkin taleplerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi kapsamında müspet zarar kavramı içine girdiği ve sözleşmede taahhüt edilen teslim tarihinden dava tarihine kadar olan süre için rayiç kira bedelini talep edebileceği, hükme esas alınan raporun Yargıtay denetimine elverişli olduğu, aslolan taraflar arasında düzenlenen ve geçerli olan sözleşme hükümleri olup, sözleşmede yer alan 36 aylık teslim süresi dikkate alınarak hesaplama yapılmasının yerinde olduğu, dava konusu olayda manevi tazminat koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE, 2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.