Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/6017 E. 2024/12805 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/847 E., 2020/402 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarih, 2017/215 Esas ve 2019/41 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/847 Esas, 2020/402 sayılı asıl Kararı ile İlk Derece Mahkemesince, verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 maddesinin yedinci fıkrası 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.02.2022 tarihli, bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; 1-Sanığın eylemelerini silahlı terör örgütüne üye olma sucunu oluşturduğuna, 2-Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 3-Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, 4-Sanığın talimat ile para yatırmadığına, 5-Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, B. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; 1-Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna, 2-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, 3-Kabule göre ise; a-Anayasa'nın 138/1 nci maddesi hükmü, TCK'nın 61/1 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3/1 inci maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61/3 maddesine aykırı davranılması, b-Hükmün fıkrasında temel cezanın "5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle 5237 sayılı TCK’nın 314/2 nci maddesi" olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK'nın 220/7 nci maddesi delaleti ile TCK'nın 314/2 nci maddesi" olarak gösterilmesi c-Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü, uygulama madde ve oranlarına göre; ilgili uygulamalar üzerine "1 yıl 21 ay" hapis cezasına hükmedilmesinden sonra TCK’nin 62 nci maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında neticeten hükmolunacak hapis cezasının "2 yıl 3 ay 15 gün" yerine "1 yıl 15 ay 15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/847 Esas, 2020/402 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.