Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/4755 E. 2026/11696 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/4755
- Karar No
- 2026/11696
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1746 E., 2022/1532 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, iade, istinaf başvurusunun reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, iade
I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, sanık müdafiinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik itirazının Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarihli ve 2018/805 D. İş sayılı kararı ile incelenerek itirazın reddine karar verildiği; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf başvurusunun reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı, sanık müdafiinin karar yönelik itirazının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/89 D. İş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiği, bu kararın aynı Kanun'un 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşılmakla, Tebliğname'ye uygun olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın sabıkasız, düzenli iş sahibi ve maddi durumunun iyi olduğuna, ailesinde ve yakın çevresinde suça bulaşmış tek bir insan bulunmadığına, olayın ikiz plakalı bir araç ile faili meçhul kişi veya kişiler tarafından işlendiğine, araç üzerine talepleri doğrultusunda fiziki inceleme yapılmadığına, alınan bilirkişi raporunda ise aleyhe hiçbir husus saptanmadığına, aracın sanığa ait olup olmadığının tespit edilemediğine, sanığa ait aracın uzun şaseli olup görüntülerdeki aracın kısa şaseli olduğuna, sanığın HGS'den kaçak geçişe ilişkin cezayı nerede kesildiğine bakmadan ödediğine, sanığın katılanı tanımadığına ve dükkanını bilmediğine, olayın gerçekleştiği Karabük ilini hiç bilmediğine, olay yerinde yapılan incelemede hiçbir maddi delil elde edilemediğine, sanığın savunmalarının aksini ispat edecek ve mahkûmiyetini gerektirecek hiçbir bilgi ve belgenin dosyada mevcut olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek ve sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.