Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2367 E. 2026/11738 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2367
Karar No
2026/11738
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1741 E., 2022/1903 K. SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I.Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik Av. ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı CMK'nın 156/3. maddesinde düzenlenen "Şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafi seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer." hükmü gereğince 04.07.2022 tarihinde sanık müdafii olarak Av. ...'nun vekâletnamesini ibraz etmesi üzerine baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii Av. ...'nin görevinin sona erdiği nazara alındığında görevi sona eren Av. ...'nin hükümleri sanık adına temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, Av. ...'nin temyiz isteğinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik Av. ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Av. ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararından sonra ,04.07.2022 tarihinde sanığın vekâletname sunan müdafiinin kararı öğrenmiş olması nedeniyle tekrar gerekçeli kararın bu müdafie tebliğine yer olmadığı, kararı öğrenme tarihinin tebliğ tarihi sayılması gerektiği, sanık müdafiiinin kararı öğrenme üzerine yasal süresi içinde temyiz ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.”şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin ''yapılan yargılama faaliyetleri neticesinde sanık her ne kadar suçsuz dahi olsa üzerine bırakılan dosya sayısının fazla olması sebebi ile kendisinin işlemediği suçları hatalı olarak sehven ikrar etmiş olduğuna, sanığın mahkeme huzurunda ifadesi alındığına, ancak sanığa daha öncesinde iddianame tebliğ edilmemiş olup, iddianameden duruşma esnasında haberdar olduğuna, iddianameye vâkıf oldum, süre istemiyorum şeklinde beyanda bulunmuş ise de, duruşmaya ara verilmesini isteme hakkının açıkça hatırlatılmamasının adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edildiğine, sanığın zararı karşılama imkanının tanınmadığına, sanığın yokluğunda son sözü ve savunmaları sorulmadan mahkûmiyet hükmü verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/2367, K. 2026/11738, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-2367-e-2026-11738-k-ff190b98aa24