Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4234 E. 2026/7987 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/4234
- Karar No
- 2026/7987
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1632 E., 2024/27 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın hırsızlık yapma kastı ve amacı bulunmamakta olup kendisine yarar sağlamak maksadıyla hareket etmediğine, suça konu malzemelerin diğer sanık ...'ın evinde bulunduğuna, sanığın evinde yapılan aramada herhangi bir suça konu eşya tespit edilemediğine, eylemi sanık ...'ın gerçekleştirdiğine, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, aksi kanaat halinde ise somut olayın kullanma hırsızlığı olarak değerlendirilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasının hukuka uygun olmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın evinde bulunan malzemeleri katılana ait evden aldığına ve katılana ait olduğuna dair kesin ve somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kullanma hırsızlığı kapsamında değerlendirilmesi ve değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine, verilen cezaların eylemle orantılı olmayıp fahiş olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Adlî sicil kaydına göre; tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan (Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli, 2020/9 45... /148 Karar sayılı, 24.02.2021 tarihinde kesinleşen ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1. maddesi gereği hapisten çevrili 2.240,00 TL adli para cezası) sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.