Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4499 E. 2026/7988 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4139 E., 2023/3024 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "sadece şüphe üzerine ve vicdani kanaat kullanılarak alt sınır aşılmak suretiyle tarafına ceza verildiğine"; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise "sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca kuşkunun bulunduğu yerde mahkûmiyet kararından söz edilemeyeceğine, sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının bozma nedeni olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 kesinleşme tarihli ve 2011/483 Esas, 2013/36 Karar sayılı resmi belgede sahtecilik suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin kararından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, yine sanığın adlî sicil kaydında bulunan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 kesinleşme tarihli ve 2012/326 Esas, 2012/55 Karar sayılı hırsızlık suçundan 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasından dolayı, anılan ilâmın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.