Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/13782 E. 2026/9785 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2545 E., 2017/2485 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, "sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; sanığın temyiz isteminin, "eksik inceleme ve araştırmayla haksız olarak ceza verildiğine, mağdur tarafın ekonomik ve sosyal çevresinin ağırlığı dikkate alınarak tarafına mahkûmiyet kararı verildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesindeki ilkelere uyulmadan ceza tayin edildiğine, atılı suçu işlemediğinden hakkında beraat kararı verilmesi aksi taktirde lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın dosya arasında bulunan adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2011 kesinleşme tarihli, 2010/21 Esas, 2010/293 Karar sayılı 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararı olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58.maddesinin uygulanmamış olması, 2- Suçta kullanıldıkları anlaşılan adli emanetin 2017/12 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemiş olması, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkralarına "Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2011 kesinleşme tarihli, 2010/21 Esas, 2010/293 Karar sayılı ilamındaki, Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a maddesi uyarınca verilmiş 6 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin ve müsadereye ilişkin (E) No'lu bendinde yer alan "suçta kullanılan eşyalar olması sebebiyle" ibaresinden sonra gelmek üzere, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çivril Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.