Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/12051 E. 2026/6922 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2680 E., 2021/1971 K. SUÇLAR: Hırsızlık, kasten yaralama HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılması suretiyle mahkûmiyet, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılması suretiyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, ret

I. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan davada şikâyetçi ...'nun 09.09.2021 tarihli duruşmada sanık hakkında şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında; şikâyetçi sanık ...'nun katılan sanık ... hakkında verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığından temyiz isteğinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin "atılı suçları kabul etmediğine, verilen cezanın ağır olduğuna" ; sanık ...'nun temyiz isteminin "mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, sabıka kaydı dikkate alınarak hüküm kurulduğuna, soyut beyanlarla hareket edildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamı ve içeriğine göre; 09.08.2017 tarihinde sanıkların katılan sanığın çiftliğinin yanından geçerken sanıkların beyanlarına göre köpek kovalaması üzerine katılan sanığın ahırının bulunduğu yere girdikleri, daha sonra buradan çıkıp yürüdükleri esnada olay yerine katılan sanığın gelmesi ile sanıkları durdurduğu, bir gün önce yani suç tarihi olan 08.08.2017 tarihinde ahırından 10 küçükbaş hayvanının çalınması sebebiyle bu kişilerin aynı kişiler olabileceği düşüncesi ile sanıkları tutarak olay günü olan 09.08.2017 tarihli ve hırsızlığın yapıldığı 08.08.2017 tarihli görüntüleri sanıklarla izlediği ve sonrasında ihbarda bulunduğu şeklinde gerçekleşen olaylarla ilgili olarak, Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 26.03.2018 tarihli iddianamede, 08.08.2017 tarihli eylemleri anlatılıp tamamlanmış suçtan sanıkların cezalandırılması talep edildiği, 09.08.2017 tarihli eyleme yönelik hırsızlık suçuna kısmi olarak anlatıma yer verildiği ancak cezalandırma talep edilmediği ve başlık kısmında suç tarihine yer verilmediği gibi sevk maddesinde de talepte bulunulmadığı, dosya içerisindeki delillerin değerlendirmesinde 08.08.2017 tarihli eylemi gerçekleştiren kişilerin tespit edilememesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince doğru bir uygulama yapılarak 08.08.2017 tarihli eylemle ilgili sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, 09.08.2017 tarihli eylemle ilgili de sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, bunun üzerine kararın katılan sanık tarafından aleyhe istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin uygulamasının doğru olduğu gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 35. maddelerinde düzenlenen teşebbüs aşamasında kalan 09.08.2017 tarihli hırsızlık suçundan sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.