Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/137 E. 2026/6921 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/157 E., 2021/43 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

I. Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanıklar hakkında Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2014/598 Esas, 2014/770 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatlerine, hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, sanıkların sadece hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararları ile ilgili olarak Mahkemece 03.01.2015 tarihli kesinleşme şerhi düzenlendiği, bozma üzerine aynı mahkemenin incelememize konu 15.01.2021 tarihli kararı ile sanıkların ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 15.01.2021 tarihli kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlendiğinden, hukuken varlık kazanmayan kararın temyiz davasına konu edilmesinin de mümkün olmaması nedeniyle, sanıklar ve müdafilerinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.