Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/12034 E. 2026/10592 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/12034
Karar No
2026/10592
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1289 E., 2021/123 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : İlk derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, "sanıkların sabıka kaydı ve dosyadaki tüm deliller incelendiğinde verilecek cezanın alt sınırdan olmasının hatalı olduğuna, mala zarar verme suçu, dosya konusu esas suç ile beraber ayrı suç oluşturduğundan dolayı beraat kararı verilmemesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan firmaya ait kabloları kesmesi şeklinde gerçekleşen yargılama konusu eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 31.05.2018 olan mahkûmiyet karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303/1-a. maddesinde düzenlenen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/12034, K. 2026/10592, T. 08.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-12034-e-2026-10592-k-1551ae7dec26