Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4037 E. 2026/8930 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3272 E., 2023/2777 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanlarının dikkate alınmadığına, zararı gidermesi için gerekli imkânın tanınmadığına, sanık hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, atılı suç nedeniyle beraat kararı verilmesi ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk derece mahkemesince sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/496 Esas, 2021/803 Karar sayılı ve 13.10.2021 tarihinde kesinleşen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin olduğu ve anılan Mahkemenin 26.02.2024 tarihli ek kararı ile infazın durdurularak yargılamanın yenilenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas mahkûmiyetinin de bulunmadığı gözetilerek, bahsi geçen ilâm ile ilgili yargılamanın sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içerisindeki Görüntü İnceleme Tutanağı ile şikâyetçinin beyanına göre; "06.03.2022" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "07.03.2022" şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.