Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/13836 E. 2026/8928 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/13836
- Karar No
- 2026/8928
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
2 - 2025/117515 (Ek Tebliğname) MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2794 E., 2020/370 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, ret
I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/2794 Esas, 2020/370 Karar sayılı kararına karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; Dairemizin, 03.06.2025 tarihli kararı sonrasında, "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz istemlerinin reddolunacağı" ihtarını içerecek şekilde sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak 18.09.2025 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süreden sonra 28.09.2025 tarihinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'nın temyiz isteminin, olayları aşamalarda doğru bir şekilde anlatması ve pişman olması hususlarının dikkate alınmadığına, cezada gerekli indirimlerin yapılmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme gibi lehine olan maddelerin uygulanmamasının haksız olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın zararı karşılama isteğinin değerlendirilmediğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinini temyiz isteminin somut olayda değer azlığı hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, eyleme doğrudan katılmayan sanık hakkında verilen kararın usul ve yasaya uygun olmadığına, sanığın zararı karşılamak istediği hususunun dikkate alınmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.