Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3503 E. 2026/6932 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1864 E., 2023/2043 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın herhangi bir şekilde katılanın evine hırsızlık için girmediğine, diğer sanık ...'ın araçtan indiğine, yaklaşık 45 dakika kadar sanığın araçta beklediğine, sanığın bu suçtan yargılanmasının tek sebebinin araçta akrabası diğer sanık ...'ı beklemesi olduğuna, sanık sırf araçta beklediği için belli bir pay aldığını da kabul ettiğine, bunu anlatmasına rağmen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın hırsızlık yaptığına ilişkin kesin ve somut hiçbir delil söz konusu değilken cezalandırılması yoluna gidilmesinin adil yargılanma hakkının ihlali olduğuna, verilen kararın kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesine'', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın herhangi bir şekilde katılanın evine hırsızlık için girmediğine, sanığın yeni evlenmiş olması sebebiyle katılanın sanığı evine davet ettiğinden dolayı parmak izinin çıktığına, sanığa suç isnat edilecek herhangi bir delil olmadığına, diğer sanığın beyanlarına dayanılarak sanığın cezalandırıldığına, mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h. maddesi gereği belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken netice cezanın 7 yıl 15 ay yerine 8 yıl 3 ay olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-h. maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 7 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmelerine" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri aynı kalmak üzere, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun bulunan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.