Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7815 E. 2026/4145 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/106 E., 2022/189 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacının CMK'nın 141/1-a-d,e,j bentleri nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; uygulanan koruma tedbirlerinin hukuka aykırı olduğuna, yasal olmadığına ve yeterli gerekçeye dayanmadığına, davanın kabulü gerektiğine, asıl davanın sonucunun beklenilmesine gerek olmadığına, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/234 Esas - 2019/152 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından 16.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 19.07.2016 tarihinde tutuklandığı, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme etme suçundan davacının 26.04.2018 tarihinde tahliyesine karar verildiği, kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, yapılan yargılama sonunda davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme etme suçundan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.09.2020 kesinleştiği, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinde bozulmasına karar verildiği ve Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2021/28 Esas sırasına kaydının yapıldığı ve dosyanın derdest olduğu, davacı her ne kadar haksız koruma tedbiri nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş ise de, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçu ile silahlı terör örgütüne üye olma suçlarının geçitli suçlar olduğu, delillerinin birlikte tartışılması gerektiği, davacının mahkumiyetine dair verilen dosyanın derdest olması nedeniyle davacının maddi manevi tazminat taleplerinin su aşamada sûbuta ermediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Tazminat talebinin dayanağı olan Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/28 Esas, 2021/332 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararın UYAP'tan yapılan kontrol sonucu Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2022/1298 Esas, 2024/5614 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir. Tazminat talebinin dayanağı olan ceza soruşturmasında kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen, eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen, nedenlerine dayanarak 5271 sayılı CMK'nın 141/1-a,d,j bentlerine dayanarak tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının belirtilen kanun maddelerine dayanarak tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından davacının talepleri hakkında ilgili delillerin toplanarak ve davacının belirtilen iddialarına yönelik yargılama dosyasının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde dosya arasına alınarak, gerekçeli kararda 5271 sayılı CMK'nın 141/1-a,d,j bentlerinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığına ilişkin her bir talep yönünden gerekçelendirme yapılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.