Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2898 E. 2026/8307 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2898
Karar No
2026/8307
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1391 E., 2023/1337 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "Mahkûmiyete yeterli somut bir delil bulunmadığına, inceleme dışı sanık ...'ın ifadesinde net olarak müvekkilinin eşyayı getirdiğini söylemediğine, atılı suçla alakalı başlatılan soruşturmada ilk ifadeyi ...'ın vermesi ve ...'in olayda ...'un ismini zikrettiği için ...'un müvekkili aleyhine böyle bir ifade vermiş olmasının mümkün olduğuna, müvekkilinin aleyhine olabilecek tek delilin, dosyada şüpheli olan ancak soruşturma devam ederken intihar eden ... ...ın ifadesi olduğuna ve müvekkilinin beyanları dikkate alınarak beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 8 yıl 16... gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de, sonrasında 62. maddenin uygulanması ile sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün yerine hesap hatası sonucu 7 yıl 11 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayininin aleyhe istinaf olmadığı gerekçesiyle eleştirilmesi karşısında, anılan husus sonuca etkili görülmemiştir. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ceyhan 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2898, K. 2026/8307, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-2898-e-2026-8307-k-dbece3df3597