Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3199 E. 2026/4617 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1770 E., 2022/4371 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; taksirle öldürme suçunun mağduru olmayan ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen malen sorumlu vekilinin yargılamaya konu suç yönünden, kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin, katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kararın usule ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın kusurlu olduğundan en üstten ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın kanında bulunan maddenin ve miktarının kazanın meydana gelmesine sebebiyet veyahut verebileceğine dair tespitin mevcut olmadığına, beyinde pıhtı atma durumunun öngörülebilecek bir durumun olmadığına, sanığın kaza nedeniyle %96 engelli kaldığına, ceza evi şartlarına uygun olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.03.2020 tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki hatlı minibüs ile yerleşim yeri içinde, gündüz vakti, havanın açık, yolun kuru, düz ve eğimli olduğu iki şeritli iki yönlü asfalt kaplama cadde olan ... Caddesini takiben ... istikametine seyir halinde iken trafik ışıklarına varmadan Boğazköy yan yola girerek ... Caddesi kesişimine geldiği esnada aracının ön kısımlarıyla karşıdan karşıya geçmekte olan katılan ...'a çarpıtığı ve ölen ...'ü ise aracın altına alarak yaklaşık on metre sürükledikten sonra katılan ...'ın otomobiline çarparak durduğu, meydana gelen trafik kazası sonucunda sanığın ağır yaralandığı, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte ancak yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı ve ...'ün ise kaza neticesinde öldüğü, ... Kurumu raporunda sanığın kanında alkol bulunmadığı ancak uyuşturucu maddelerden amfetamin ve metamfetamin bulunduğunun tespit edildiği, kaza anında olay yerinde bulunan tanık ...'in alınan beyanlarında minibüsün çok hızlı ve kontrolsüz bir şekilde geldiğini, şoförün gözlerinin sanki bir yere kilitlenmiş şekilde baktığını beyan ettiği anlaşılmakla sanığın uyuşturucu maddenin etkisi altında iken kusurlu olacak şekilde trafik kazasına sebebiyet verdiği sabit görülmekle 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de, söz konusu olayda birden fazla bilinçli taksir hali olmadığından artırım oranının üst hadden uygulanmasını gerektiren bir husus bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın (1/3) oranı yerine, (1/2) oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde Sanığın kullandığı aracın sahibi olan ...'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi gereğince malen sorumlu sıfatıyla sanık yanında, sanığın lehine davaya katılma hakkının bulunduğu, katılma kararının sanık aleyhine hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermediği, aracının hasarından dolayı sanıktan şikayetçi olan araç sahibi ile sanık arasındaki uyuşmazlığın hukuki ilişkiden kaynaklanması nedeni ile malen sorumlu ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. Sanık Hakkında Kurulan Hükme Karşı Sanık Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.