Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2483 E. 2026/7314 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2483
Karar No
2026/7314
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2280 E., 2023/2416 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın yapılan yargılama esnasında üzerine atılı suçu hiçbir surette kabul etmediği, diğer sanığın da sanık ...'nın iş bu suçu işlediği hususunda herhangi bir beyanda bulunmadığı, ayrıca sanığın iş bu suçu işlediğine ilişkin somut bir delil de bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğindeki ; 11.01.2022 tarihli Görüntü İzleme ve Tespit Tutanağına göre; katılana ait iş yerine girip elinde bir takım malzemeler ile çıkan kişinin sanık ... olduğu, kesin ve net olarak teşhis edildiği anlaşılmakla, verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'deki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, III- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Sanığın üzerine atılı suçu hiçbir surette kabul etmediği, diğer sanığın da iş bu suçu sanık ...'ın işlediği hususunda herhangi bir beyanda bulunmadığı, katılanın da görgü tanıklığının bulunmadığı, dosya kapsamında da sanığın üzerine atılı suçu gösteren somut bir delil bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine", sanık ...'ın temyiz isteminin ise; "suçsuz olduğu, cezanın eski sicil kayıtları nedeniyle verildiği, suç işlediğine dair somut delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre; Sanık ...'ın suçu işlediğine yönelik, soruşturma aşamasında müdafiisiz şekilde alınan sanık ...'e ait ifade dışında suçun sübuta erdiğine ilişkin herhangi bir somut delilin bulunmamasına rağmen eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2483, K. 2026/7314, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-2483-e-2026-7314-k-1d868295311d