Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1602 E. 2026/5493 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/2625 E., 2023/3506 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "Lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine"; katılan vekilinin temyiz isteminin, "Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın süresine göre 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Milli Savunma Bakanlığı 45'inci Bakım Merkez Komutanlığında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca askeri personel olarak tanımlanan sanığın, görev yaptığı sırada bir takım silah ve muhimmatı aldığı olayda; sanık hakkında daha lehe düzenleme içeren aynı Kanun'un 131. maddesinin uygulanması gerekirken yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.