Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/598 E. 2023/1061 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/884 E., 2022/333 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.05.2011 tarihli ve 2011/13709 Esas, 2011/5921 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 143. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2011 tarihli ve 2011/412 Esas, 2011/639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/321 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 4. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/321 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/6229 Esas, 2019/17628 Karar sayılı kararı ile "... mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulmuş olması" nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/718 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki uzlaşmanın olumlu sonuçlandığı yönündeki rapor doğrultusunda sanık hakkında açılan davanın uzlaşma sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiştir. 6. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/718 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/13827 Esas, 2021/16514 Karar sayılı kararı ile "sanığın müştekiye ait inşaatı devam eden binadan demir çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve anılan madde kapsamındaki suçun uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilmesi ve akabinde uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesi" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 7. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/884 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkili sanığın ikrar olarak nitelendirilen beyanının muğlak ifadeler ile desteklendiğine, ancak sanığın suça kastı bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının müvekkili sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin değerlendirilmediğine, sanık hakkında verilen hükümde (suçu kabul etmemekle birlikte) daha az ceza almasına sebebiyet verecek olan lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, yerel mahkeme tarafından gerekli cezaî indirimlerin uygulanmaması sebebiyle sanığa isnat edilen suçun karşılığı olan ceza miktarının hatalı hüküm kurulmasına sebebiyet verdiğine, müvekkili sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının, açıkça eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğuna, dolayısıyla yerel mahkeme kararının bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, temyiz dışı sanık Fatih BURAK ile birlikte, olay günü saat 06.00 sıralarında, şikâyetçiye ait inşaatı devam eden 3 katlı binanın 1. katından, 280,00 TL değerinde 200 kg demir çaldığı, çekçek tabir edilen araçla bu inşaat demirlerini taşıdıkları sırada şüphe üzerine yakalandıkları ve sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın, temyiz dışı sanık ile birlikte şikâyetçiye ait inşaatı devam eden binadan çaldıkları suça konu inşaat demirleri ile birlikte yakalandığı ve üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşıldığından, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında; sanık hakkında kurulan hükümde lehe hükümlerden 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmış olması, ancak hükmedilen sonuç ceza miktarının 2 yılın üzerinde olması nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamış olmasında; aynı eylem nedeniyle daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması ve keza ceza miktarı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/884 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararında sanık müdafîî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.