Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4553 E. 2025/94 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/393 E., 2022/1121 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 2. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yalnızca sanık tarafından temyiz edilen incelemeye konu 28.06.2022 tarihli kararda, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek, sanık hakkında Mahkemenin takdirine göre, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verilmesi, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği bu cezanın infazının 5 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanık hakkında verilen cezada kazanılmış hak gereği 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmadığı belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca cezanın 1 kat artırılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezada aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hükmolunan 10 ay hapis cezasının 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.