Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8309 E. 2025/463 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/389 E., 2021/872 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinden de cezalandırılması talebiyle 29.09.2015 tarihli ve 2015/9684 iddianame numaralı iddianame ile kamu davası açıldığı, Mahkemenin 03.03.2016 tarihli kararı ile anılan suçtan hüküm kurulmadığı; ancak inceleme konusu olan 07.02.2023 tarihli karar ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulduğu ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli bozma ilamından önce Mahkemenin 03.03.2016 tarihli ilâmıyla hükmedilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca bir kez hükmolunan 3 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiğinin anlaşılması karşısında, bozma üzerine aynı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 62, 53, 51 maddeleri uyarınca hükmolunan erteli 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile aynı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62, 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 3 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle sanığın 5237 sayılı 142/2-h, 168/1, 62, 53, 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; şikâyetçi Üzeyir Gürel'e yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle aynı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile erteli 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 3 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına'' karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.