Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17754 E. 2025/391 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/528 E., 2022/115 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemini, gece sayılan zaman diliminde, saat 21:00 sıralarında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu nedeniyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu hususta Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 20.05.2014 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 06.09.2011 tarihli kararda, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan hapis cezalarının ertelendiği gözetilmeden, bozma kararından sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükümler açıklanan sanık hakkında 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesine aykırı şekilde erteleme hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında "hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51/3. maddesi gereğince mahkemenin takdirine göre 3 yıl denetim süresi belirlenmesine" ve "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 10 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51/3. maddesi gereğince mahkemenin takdirine göre 2 yıl denetim süresi belirlenmesine" ibarelerinin eklenmesi ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve hırsızlık suçundan verilen hüküm fıkrasındaki "5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde belirlenen ve aynı maddenin 3. fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.