Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28782 E. 2026/6462 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/79 E., 2023/862 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarihli ve 2022/79 Esas, 2023/862 Karar sayılı kararlarının sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''pandemi döneminde, diğer sanıkla birlikte uyuşturucu madde etkisi altında iken atılı suçu işlediğine, olaydan 2 saat sonra yakalandığında, büfeden çaldığı yiyeceklerin bir kısmının ele geçirililerek şikâyetçiye teslim edildiğine, bozuk para atılan sadaka kutusunda ise 800 TL para birikmiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, zararın TCK'nın 145. maddesi kapsamında kaldığına, sanığın pişman olduğuna'' sanık ...'nın temyiz isteminin ''aç olduğu için atılı suçu işlediğine, pişman olduğuna, zarar giderdiğine, 600 TL'yi şikâyetçinin hesabına gönderdiğine ilişkin dekontu dosyaya ibraz ettiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak: Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 09.09.2019 kesinleşme tarihli Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/232 Esas ve 2019/355 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 51. maddeleri uyarınca verilmiş erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/20 19... /3 74... /743 Karar sayılı ilâmı ile TCK'nın 142/2-h, 35.maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına, yerine ''Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli, 2019/232 Esas ve 2019/355 Karar sayılı ilâmındaki, TCK'nın 116/4, 119/1-c, 51. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ancak aleyhe bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/20 19... /3 74... /743 Karar sayılı ilâmı ile TCK'nın 142/2-h, 35. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.