Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27297 E. 2026/8676 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3131 E., 2023/299 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adlî para cezasına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.02.2023 tarihli ve 2021/3131 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarih ve 2023/33 Değişik iş sayılı kararı ile kesinleştirildiği; yine sanık müdafii tarafından verilen 21.03.2023 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz isteminin kapsamının hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşıldığından sanık ... yönünden hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde; I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.02.2023 tarihli ve 2021/3131 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararlarının sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından; sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun ağırlaştırıcı unsuru olduğuna, sanığın aynı eylem nedeniyle iki kez cezalandırıldığına''; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın aşamalarda samimi beyanda bulunduğuna, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, kamera kaydında suçu işleyenlerin iki kişi olduğuna, sanık ...'ün beyanları dışında delil bulunmadığına, sanıklar ... ve ... de sanığın suça iştirak etmediğini ifade ettiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına'' ; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin '' sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B- Sanık ... ... hakkında kurulan hüküm yönünden Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak: Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli 2019/1035 Esas ve 2019/257 Karar sayılı ilâmında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1035 Esas ve 2019/257 Karar sayılı ilâmındaki, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince verilen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.