Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24332 E. 2026/2853 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/1870 E., 2023/1214 K. SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... müdafiinin, temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, katılanın zarar miktarına dair beyanlarının kabul edilmemesi gerektiğine, TCK'nın 145. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine" ; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "gerçekleşen suça yönelik eylemine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin dosyada mevcut olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince mahkûmiyet hükmünün kurulamayacağına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak, 1- Sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra uygulanacak olan denetimli serbestlik tedbirinin süresinin 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakimi tarafından infaz aşamasında belirlenmesi gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, 2- Sanık ... tekerrüre esas alınan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2020/1102 Esas, 2021/1307 Karar sayılı ilamından dolayı ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede 11.12.2024 tarihli ek karar ile ilamın infazının durdurulmasına karar verildiği ve anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adlî sicil kaydındaki 18.04.2018 tarihinde kesinleşen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/1277 Esas, 2018/31 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ''1 yıl” şeklinde yer alan ibarenin çıkarılması; sanık ... hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın tamamının çıkartılması ile yerine "... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/1277 Esas, 2018/31 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyeti nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" cümlesi eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.