Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/14688 E. 2025/18578 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/14688
- Karar No
- 2025/18578
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/724 E., 2022/1165 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/724 Esas, 2022/1165 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/622 Esas, 2021/747 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 1 yıl 8 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, üzerine atılı suçu kabul edip, samimi ikrarda bulunduğu halde, yerel mahkemece savunmalarına itibar edilmediğine, mahkeme heyetine kendini anlatamadığına, önceki sabıkaları nedeniyle sadece katılanın beyanlarına itibar edildiğine, maddi zarar yüksek gösterildiği için fazla ceza aldığına; sanık müdafiinin temyiz isteminin, verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın 24.12.2021 tarihli duruşmasında katılanın zararlarını gidermek istediğini beyan ettiğine, buna rağmen yerel mahkemece müvekkilin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istemesi ve katılanın zararını gidermek istemesi göz önünde bulundurulmayıp müvekkili sanığa suçun nitelik hırsızlık suçunun üst sınırına yaklaşmak suretiyle ceza verildiğine, etkin pişmanlıktan yararlanmak isteyen sanığın katılanın zararını gidermesi ve etkin pişmanlıktan yararlanabilmesine ilişkin fırsat verilmediğine ve sanığın adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine, sanık hakkında TCK'nın 51. ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.