Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5934 E. 2025/5143 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5934
Karar No
2025/5143
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/965 E., 2020/2350 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suç konusunun değeri az olmasına rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yeterli olarak gösterilmediğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasının da hukuka aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğini samimi bir şekilde ikrar etmesine rağmen hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, aksine alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklardan ...'a atanan zorunlu müdafiinin yokluğunda sanığın savunmasının alınıp hüküm kurulması suretiyle, sanık ...'a atanan müdafii olmaksızın talimat yoluyla başka mahkeme tarafından sorgusu alınarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması ve sanık savunmalarının birbirini etkilemesi durumu da gözetilerek haklarında verilen mahkûmiyet kararları, 2-5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesinde yer alan Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir, şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanık ...'ın yakalama kararı ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/5934, K. 2025/5143, T. 24.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-5934-e-2025-5143-k-f239afdf8b17