Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5565 E. 2023/6604 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi, Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/346 D. İş, 2019/316 Esas, 2020/233 Karar ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2022 tarihli ve 2022/69769 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2020 tarihli kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarihli 2021/14899 esas, 2021/17269 karar sayılı ilamında, sanığın müştekilerden ...'e yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlal suçunu ... başına işlemesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin olunması ve müşteki ...'ya yönelik eylemde; sanık ve suça sürüklenen çocuğun zararı gidermek istediklerini beyan etmelerine rağmen müştekinin bunu kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, anılan Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmaması sebebiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediği belirtilmek suretiyle, temyiz başvurusunun temyize hakkı bulunmayan müdafiince yapıldığından reddine karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede; 1-) Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'ya yönelik nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin yönünden yapılan incelemede; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07/06/2021 tarihli ve 2020/11694 esas, 2021/11448 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanığın zararı gidermek istemesine karşın müştekinin yargılama esnasında zararın giderilmesini istemediğini belirtmesi halinde, kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği nazara alındığında, mağdur ...'ın 30/03/2014 tarihli oturumda, sanıkların zararı gidermek için yanına geldiklerini ancak kendisinin kabul etmediğini ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında tayin olunan cezalardan etkin pişmanlık indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin olunmasında, 2-) Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu bakımından yapılan incelemede; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli ve 2018/6445 esas, 2019/6249 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın müşteki ...'e yönelik işlediğ işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu ... başına gerçekleştirmiş olmasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi de uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: A. Sanık ... hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından; şikâyetçi ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 08.10.2020 tarihli mahkûmiyet hükümleri yönünden; II. GEREKÇE 1. Sanığın şikâyetçi ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu ... başına gerçekleştirmesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Sanığın şikâyetçi ...’ya yönelik eyleminde, sanığın şikâyetçinin zararını gidermek istediğini, şikâyetçinin ise bunu kabul etmediğini söylemesi karşısında, sanığın şikâyetçi ...’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları için 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2019/316 Esas, 2020/233 Karar sayılı temyiz edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası, aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre 1/4 oranında artırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına; şikâyetçi ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 2 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına; şikâyetçi ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B. Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik 23.03.2015 tarihli itirazın reddi kararı yönünden; II. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuğun şikâyetçi ...’ya yönelik eyleminde, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin zararını gidermek istediğini, şikâyetçinin ise bunu kabul etmediğini söylemesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçi ...’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları için 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2015/346 D.İş sayılı kesin nitelikteki kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.