Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2795 E. 2024/11433 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/2795
- Karar No
- 2024/11433
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/59 E., 2020/114 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Yerel mahkemece sanık aleyhine olan bozma ilâmından sonra sanık adına talimat yazıldığı ve sanığın aleyhe bozma kararına karşı diyecekleri ile hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunmasının talimat yoluyla alındığı belirlenmekle; 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a. maddesi uyarınca cezalandırılması istenen sanığa aynı Kanun'un 142/2-h. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden ve sanığın talimat ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesine aykırı davranılması, 2. Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Sanığın kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi olarak yazılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.