Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15114 E. 2024/15391 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/288 E., 2022/93 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca kurulan ilk mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ilamı ile eylemin aynı Kanun'un 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h. maddesi gereğince hüküm kurulmasından sonra 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek bozma öncesi kurulan hükümde hapis cezasının yanında hükmedilen 200,00 TL adlî para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık hakkında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ilamından önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 5 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince erteli 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi, 2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, kazanılmış hak gereği cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiği, denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 3 yıl yerine 1 yıl olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince 4 nolu hüküm fıkrasından "sanığın neticeten 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, bu cezanın TCK 51. maddesi gereğince ERTELENMESİNE, 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca sanığın 1 YIL SÜREYLE adlî açıdan denetime tabi tutulmasına" ilişkin ibare çıkarılarak yerine "sanığın CEZASININ ERTELİ 10 AY HAPİS CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca sanığın 3 YIL SÜREYLE adlî açıdan denetime tabi tutulmasına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.