Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1311 E. 2026/986 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/81 E., 2021/64 K. SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli, tehdit, kasten yaralama SUÇLARIN TARİHİ : 29.05.2014 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mahkemenin yoklukta verilen kararının sanıklar müdafine 05.05.2021 tarihinde tebliğ olduğu, sanıklar müdafinin COVİD olduğuna ve buna ilişkin 10 günlük istirahat bilgilerini içerir belgeleri sunarak kararı 17.05.2021 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle eski hâle iade istemiyle kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmıştır. Sanık ...'a uzlaşma belgelerinin 11.06.2020 tarihinde tebliğ edildiği, uzlaşma raporunun 24.07.2020 tarihinde düzenlendiği, sanığın ise bozma sonrası talimat mahkemesince alınan 16.10.2020 tarihli beyanında uzlaşmak istemediğini belirtmesi nedeniyle tebliğnamedeki uzlaşma yönünden istenen bozma düşüncesi benimsenmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ...'ın adlî sicil kaydında suç tarihinden önce kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilâmının bulunmaması ve sanık ...'ın adlî sicil kaydında suç tarihinden önce kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilâmları bulunsa da; suç tarihi itibarıyla daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmediği ancak mahkemece sadece bu gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğinin anlaşılması karşısında; mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin tüm uygulanma koşulları değerlendirilerek bu konuda yeniden karar vermesinin gerekmesi, 2- Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde verilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre ertelendiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 53/1. maddesinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.