Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1566 E. 2026/5571 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1109 E., 2023/1793 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın söz konusu hırsızlık suçuna karışmadığını, kamera kayıtlarındaki şahsın kendisi olmadığını, olay olduğu esnada evinde olduğunu, diğer sanıkla taksiye birlikte binmediklerini, kendisinin taksi ile büfeye alışveriş yapmaya giderken diğer sanığı yoldan aldıklarını beyan ettiğine, sanıkların yapılan ev aramasında hırsızlığa konu eşyaların ele geçirilmediğine, teşhiste bulunan tanığın '... olmadığını, benzettiğini' ifade ettiğine, diğer sanık ...'in savunmasının sanık ...'nın savunmalarını destekler nitelikte olduğuna, sanık hakkında verilen kararlar kaldırılarak dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanığın yaşanan gelişmeleri tüm gerçekliği ile samimi bir şekilde anlatarak hem soruşturma hem kovuşturma aşamasının ilerlemesine katkıda bulunduğuna, atılı suçun vasıf ve unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında aleyhe mahkûmiyet kurmaya elverişli herhangi bir teşhis veya tespitin bulunmadığına, sanığın söz konusu hırsızlık suçuna karışmadığını beyan ettiğine, tanık beyanlarının da bu hususu doğruladığına, katılanın hırsızlık eylemini yapan kişileri görmediğini beyan ettiğine, sanıkların yapılan ev aramasında hırsızlığa konu eşyaların ele geçirilmediğine, teşhiste bulunan tanığın '... olmadığını, benzettiğini' ifade ettiğine, diğer sanık ...'ın savunmalarının sanık ...'in savunmalarını destekler nitelikte olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanık hakkında uygulanması gereken lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.