Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/3501 E. 2026/4266 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/112 E., 2026/182 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 43/1, 62, 52/2-4, 53, 54/4. maddeleri uyarınca 7 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ve 87.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, hak yoksunluklarına ve adlî emanete alınan eşyaların müsaderesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, sanığın suça konu paylaşımları yapmadığına, sanığın suça konu görüntüleri ürettiğine dair somut delil bulunmadığına, suçu konu görüntülerin sanığın rızası dışında paylaşıldığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, yalnızca dijital içeriklere dayanılarak mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kullanımında olan e-posta adresine tanımlı Instagram hesaplarından, üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüleri, 11 yaşındaki ... ...'ye gönderen, değişik tarihlerde yayımlayan ve 09.10.2025 tarihi itibariyle cep telefonunda depoladığı tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1. 5237 sayılı TCK'nın 226. maddesinin üçüncü fıkrası; "Müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları, temsili çocuk görüntülerini veya çocuk gibi görünen kişileri kullanan kişi, beş yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu ürünleri ülkeye sokan, çoğaltan, satışa arz eden, satan, nakleden, depolayan, ihraç eden, bulunduran ya da başkalarının kullanımına sunan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" ve aynı Kanun maddesinin beşinci fıkrası; "Üç ve dördüncü fıkralardaki ürünlerin içeriğini basın ve yayın yolu ile yayınlayan veya yayınlanmasına aracılık eden ya da çocukların görmesini, dinlemesini veya okumasını sağlayan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde olup her iki fıkradaki eylemler birbirinden bağımsız suç olarak düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, sanığın, üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüleri 11 yaşında olan ... ...'ye göndermesi ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde Instagram üzerinden yayımlaması eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 226/5 ve 43/1. maddeleri uyarınca, üretimde çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüleri cep telefonunda depolaması eylemi nedeniyle ise aynı Kanun'un 226/3. maddesinin 2. cümlesi uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle sadece 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi, 2. Müsadere edilen cep telefonu ve sim kart, flash bellek, 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi kapsamında üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı bizatihi suç oluşturan eşyalardan olmadığı ve dolayısıyla sözü geçen eşyaların 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi kapsamında müsaderesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.